Doorgaan naar hoofdcontent

Geitentocht 2014; Laatste keer in Kappl??

Vlak voordat de intensieve berggeiten in 2007 arriveerden te Kappl waren de toppen boven 2000 mtr bedekt met minimaal 30 cm sneeuw. Het advies was toen om niet te lopen en dus werd besloten om dagtochten te maken. Lees HIER het verslag. Maar het bleef knagen........die route in 2007!  

En in 2014 moest het gebeuren........de veelbesproken 2007 route. ( voor insiders de PH 7,1 route ) .
Te voet door het dal en dan omhoog naar de Friederichshafenerhutte, dan de darmstadterhutte en tenslotte via de Niederelbehutte terug naar Kappl

Facts:



Dag 1
Dag 2
Dag 3

Tijd


6,5 uur

8

6

Afstand


23,5

28,6

19

Hoogtemeters


1000

1300

800



deelnemers v.l.n.r Maurice cleven, Paul Jacobs, 
Twan Ehren, Jack Duckers, Leon Pitt, 
Jurgen schijen, Pascal Meijers

Naar Kappl gaan betekent ook een vertrouwd weerzien met Inge van `Haus Inge`. Altijd weer aandoenlijk het knuffelmoment tussen Inge en Twan.

Eerste challange voor de geiten meteen na aankomst..............de schnapps van Inge die altijd weer schuimbekkend wordt verteerd. Het is een goedje gefabriceerd door duistere `Moonshiners` uit Kappl. Stoer werd ook een tweede glaasje gedronken zodat de eerste `klim` werd verwerkt.
s`Avonds naar de `Hirschen` voor een driedubbele `Flammenedes Schwert` wat eigenlijk ietwat tegenviel maar de vaasjes Erdinger maakten veel goed.  Jack ging vreemd en bestelde `zwiebelrostbraten` wat wel door de keuring ging. Enfin........de `heisse liebe` en andere nagerechten maakten ook weer veel goed.

Dag 1 :
Een opwarmer............dachten we. Te voet door het dal van Kappl naar Ischgl, Mathon en Valzur om dan 700 mtr omhoog naar de hut te klimmen. De weg door het dal was veel langer dan gedacht en onderweg ook nog een (mot) regenbui waarvoor de regencapes al uitgepakt moesten worden. Temperatuur prima!


door het bos...altijd steil

Na Valzur ging de weg omhoog en voor 17.00 waren we allen aanwezig in de hut. Jack en leon kregen het laatste half uur een fikse regenbui te verwerken en die bui bleef de hele avond en nacht standhouden. 


Hut in sight; Friederichshafenerhutte

Bij aankomst even vocht tanken en een hartelijke verwelkoming door de huttenwirt die ons meteen vertelde dat onze geplande route naar de Darmstadterhutte via de `ludwig durr weg` werd afgeraden. Door de vele regen was de route slecht begaanbaar en ook het onderhoud van de route was niet goed dus de markeringen konden bij slecht zicht gemist worden. Een tegenvaller, zeker omdat de weersvoorspelling voor dag 2 veel regen beloofde.

Een alternatief was voorhanden. Hij adviseerde ons richting de `Konstanzer`( behorend tot St.Anton Arlberg ) hutte te lopen en vlak voor deze hut was er nog een optie om alsnog de Darmstadterhutte te bereiken. tijd 8 uur mits op tijd vertrekken en het weer meespeelde. 
s`Avonds heerlijk gegeten en onder het genot van een drankje heerlijk het hersenloze spelletje `Biggen` gespeeld. Hilarisch!


Dag 2: 
Tag des Missverständnis.........



Vroeg op om tijd en ( slecht) weer voor te zijn. Na het ontbijt om 07.30 de eerste druppels bij een frisse temperatuur en dus moesten de regencape`s en gemaschen aan. Doel was om liefst voor 12.00 uur de splitsing voor de Konstanzer hutte te nemen en af te buigen naar de Darmstadterhutte. 
Een dag met veel verschil in hoogtemeters.

na een ruim uur op de passage schafbicheljoch 

mooie afdaling naar de `splitsing`




Van Friederichshafenerhutte 450 mtr omhoog naar de `Schafbicheljoch` op 2650 mtr, dan dalen naar 1900 mtr om weer te stijgen naar 2750 mtr.  Tenslotte nogmaals 400 meter dalen naar de hut.
Al vroeg na elven bereikten we de splitsing naar de Darmstadterhutte dus alle reden deze tocht voort te zetten. Leon was reeds in den beginne afgezakt als back up voor Jack en zij zouden  op ruim een uur ook kunnen arriveren. Getracht werd nog te bellen maar  geen bereik.
Helaas bleek op dit punt een miscommunicatie. Jack en Leon hadden gemeend eerst naar de Konstanzerhutte te lopen.................Daar aangekomen geen geiten en werd hun geadviseerd om niet meer naar de Darmstadterhutte te lopen en zich bij ons te voegen vanwege tijdgebrek en verslechterd weer.
Jack en Leon daalden verder af naar St Anton terwijl de andere geiten om half vier de Darmstadterhutte bereikten met onderweg regen, hagel, een snijdende wind en later weer mist. Zelfs een steile afdaling met kabels werd overwonnen. 
In de hut werden we door de wirt op de hoogte gesteld van de gewijzigde plannen van Jack en Leon die een telefoontje hadden gepleegd. 
Na een heerlijk avondeten, menige pinten ( Radlers............) werd het lager opgezocht daar waar statler en waldorf zich heerlijk tegen elkaar aan nestelden.


STATLER: Boo!
WALDORF: Boooo!
S: That was the worst thing I’ve ever heard!
W: It was terrible!
S: Horrendous!
W: Well it wasn’t that bad.
W: Well, there were parts of it I liked!
S: Well, I liked alot of it.
W: Yeah, it was GOOD actually.
S: It was great!
W: It was wonderful!



Dag 3:

Om 08.00 weer op pad om via de Niederelbehutte terug af te dalen naar Kappl.  Een tocht van 6 uur met eerst weer afdalen naar 2000mtr, stijgen naar 2750 mtr ,en vanaf dat punt alleen nog maar omlaag naar 1250 meter op dalniveau.

erehaag voor Twan. Mist en -1gr c.




Na ruim een uur bereikten via een lange afdaling bij een stuwmeer het punt om opnieuw te stijgen en na 4 uurtjes ( lunchtime ) een heerlijke lunch in de Niederelbehutte. 
Kein `SCHUHE AUS` maar een alleraardigste jongedame in de bediening. Verfrissend. 
Pascal ( bloedblaar) en Jurgen (knie) besloten via de lift terug te keren naar het dal, Twan, Maurice en Paul keerden huiswaarts via het bos.

Leon en Jack pikten een hotelletje in st. Anton en waren  daags erna getuige van een miljoenenoptocht van volbloed Italiaanse raspaarden en `silberpfeile`.
Niet sjlecht.............Via een boemeltje richting Landeck en de bus terug naar Haus Inge.



Na een heerlijke douche een ronde tafelconferentie met  schnapps om de lucht te klaren. Beide groepen aan het woord voor hun verhaal. Terecht teleurstelling dat we als groep niet samen de tocht hebben kunnen volbrengen. Jammer.

Desalnietemin een prachtige tocht met alle soorten weer en uitdagingen.
Nieuwe plannen voor de tocht 2015 worden gemaakt. bis nachsten Jahr !!

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Berggeitentocht 2016

De blog van Pascal: Berggeitentocht 2016In de lente van 2006 kwamen IC-verpleegkundigen Twan Ehren en Pascal Meijers op het idee om een huttentocht te organiseren in de Oostenrijkse Alpen. Collega’s Jurgen Scheijen en Leon Pitt sloten aan. De ‘intensieve berggeiten’ waren geboren.‘De opzet is altijd gelijk gebleven: twee reisdagen en drie wandeldagen waarvan twee overnachtingen in een hut op hoogte. Deze hutten blinken uit in eenvoud. Onze slaapplekken zijn simpele lagers met wel twintig tot veertig britsen. De wasgelegenheden zijn vaak alleen met (ijs)koud gletsjerwater.
In al die jaren nam het aantal deelnemers toe tot maximaal acht. Ook de klimervaring werd steeds groter. Er werden mooie pieken bereikt en de lengte van de wandelingen liep op tot maximaal vijftien uur! Alleen in 2008 werd de tocht niet gelopen vanwege de verhuizing naar de nieuwbouw in Sittard-Geleen. Maar nu, 2016, toch de jubileumeditie! Met dit hoogtepunt wilden we ook opnieuw een top beklimmen: de hoogste piek i…

Geitenvergadering 2017

Ankunft in Beesel
Berggeitenvergadering 2017 terug waar de eerste vergadering ooit begon. Bergstubl Ehren in het drakenriek Beesel. Bij aankomst meteen a table voor een geweldige tapasmaaltijd met zorg bereid door Anita en zus  ( de dag vooraf tot in de kleine uurtjes ). De geiten weten dit te waarderen; K(l)ei sjiek, toch? ( dit is voor insiders )
Aber wass?????? Tapas??? Wo sind die knödelsuppe, schweineschnitzel und heisse Liebe?? Gelukkig had minigeit Cleven het noodrantsoen meegenomen; Erdinger weizen genoeg om het zaakje te kunnen wegspoelen.............. Nee.......dit is natuurlijk een grapje, de berggeiten hebben genoten van deze culunaire hoogstandjes en konden met een volle maag beginnen aan de vergadering.
Buiken vol en kelen gespoeld; de geiten kunnen beginnen
De keuze dit jaar tussen een ronde in het Brandnertal ( Montafon ) en  het Virgental, eerder bezocht in 2015. Dankzij techboy Koen ( hij heeft gewoon een chromecast bij zich ) konden  filmpjes op Twan`s oeroude flatscreen…

Geitenvergadering 2016

Dar sind wir schon wieder!!!
De 9e vergadering alweer voor de 10e (!) bergeitentocht. Zowaar een jubileum!!
Wat in 2006 begon als een leuk ideetje is uitgegroeid tot een jaarlijks terugkerend event.
De bezetting is in al die jaren nauwelijks veranderd met Twan, Jurgen en ondergetekende die daadwerkelijk alle 10 de edities erbij waren en zullen zijn!


De Line up de agelopen jaren:
Jurgen, Leon, Twan, Pascal, Paul, Maurice, Jack, Koen, Joost Guus en Johan. 



De vergadering dit jaar bij Master Pitt in zijn eigen berghut te camping Marisheem alwaar hij de geiten trakteerde op frisches Gemüse, pommes, schnitzel en niet onbelangrijk

juist ja......... en

nou ja...Viennetta dus :-)

De tocht dit jaar keuze uit twee varianten; De zuidkant van de Gross Venediger, het gebied waar we vorig jaar zijn geweest of de beklimming van de Habicht ( 3277 mtr ) in het Gschnitztal .  Deze laatste had de grote voorkeur. 

We zijn blij...Heeeel blij

Plan is om op dag 1 vanaf het dorpje Gschnitz in 3 uur te klimmen naar de Inns…