Doorgaan naar hoofdcontent

Berggeitentocht 2016

De blog van Pascal: Berggeitentocht 2016

In de lente van 2006 kwamen IC-verpleegkundigen Twan Ehren en Pascal Meijers op het idee om een huttentocht te organiseren in de Oostenrijkse Alpen. Collega’s Jurgen Scheijen en Leon Pitt sloten aan. De ‘intensieve berggeiten’ waren geboren.

‘De opzet is altijd gelijk gebleven: twee reisdagen en drie wandeldagen waarvan twee overnachtingen in een hut op hoogte. Deze hutten blinken uit in eenvoud. Onze slaapplekken zijn simpele lagers met wel twintig tot veertig britsen. De wasgelegenheden zijn vaak alleen met (ijs)koud gletsjerwater.
In al die jaren nam het aantal deelnemers toe tot maximaal acht. Ook de klimervaring werd steeds groter. Er werden mooie pieken bereikt en de lengte van de wandelingen liep op tot maximaal vijftien uur! Alleen in 2008 werd de tocht niet gelopen vanwege de verhuizing naar de nieuwbouw in Sittard-Geleen. Maar nu, 2016, toch de jubileumeditie! Met dit hoogtepunt wilden we ook opnieuw een top beklimmen: de hoogste piek in de geschiedenis van de berggeiten. De ‘Habicht’, 3266 meter hoog, was het doel gelegen op de grens van het Stubailtal en Gschnitztal in de zuidelijke oostenrijkse Alpen.
Deelnemers dit jaar: Leon Pitt, Jurgen Scheijen, Koen Peters, Paul Jacobs, Twan Ehren, Pascal Meijers en Maurice Cleven. Maar in het geniep waren de berggeiten van weleer – Jack Duckers, Johan Hamans, Joost Wullems en Guus Schoenmakers – een dag later afgereisd om zich samen te voegen in de Innsbrucker hutte op bijna 2400 meter hoogte. Een goed bewaard geheim! Zo waren op deze jubileumeditie alle elf deelnemers herenigd.’


 Voor wie dit een goed idee vindt.. de beste teambuilding ooit!
De forse inspanningen en de prachtige vergezichten maken je hoofd ‘leeg’. Samen helpen en stimuleren we mekaar en worden leuke gesprekken gevoerd. Humor voert de boventoon zeker als in de hut het (groot) glas bier geheven wordt.




Alle berggeiten herenigd voor de Innsbrucker hutte!
Vlnr: Twan Ehren, Koen Peters, Joost Wullems, Paul Jacobs, Pascal Meijers, Johan Hamans, Jack Duckers, Jurgen Scheijen, Guus Schoenmakers, Maurice Cleven en Leon Pitt. 

Dank aan iedereen, alle deelnemers en collega`s die dit mogelijk maakten.
Dank aan @Zuyderland voor de T-shirts
Dank Intensieve berggeiten voor de gratis @Zuyderland reclame :)


Bovenstaand artikel als blogartikel op van de Zuyderland pagina overgenomen.

Klik op de foto`s voor detail`s

Maar natuurlijk ook een debriefing van onze geslaagde 10e editie. Zoals eerder vermeld deze editie een `hoogtepunt` gepland , de beklimming van de 3.277 mtr hoge Habicht in het Gschnitz/Stubaital.



De geplande route

Woensdag 14 September vertrokken wij naar het dorpje Trins in het Gschnitztal, basecamp werd het hotelletje `Zita` .
Bij aankomst gingen Paul en Maurice op al rennend op verkenning, de rest hief voldaan het (grote) glas bier........
Dag 1 de bijna 1200 meter `anstieg naar de Innsbrucker hutte op 2369 meter hoogte. Geen moeilijke klim doch sehr anstrengend volgens meester apper ( spreek uit: epper) Koen die wat problemen kende met de aangeboden stijlheid en hoogteprofiel. Dat is de visie van de overige berggeiten, volgens hem stuurde hij bij elke kehre zijn status door naar zijn liefje;"Ik ook van jou". Gelukkig zijn Oneplus 3 met full power en extra battery pack.




Voor de middag werden we door de wirtin van de hut welkom geheten maar een verdiend biertje moest ff wachten want Jurgen wilde wel meteen lageraufteiling ( jetzt sofort!! ) voor zijn gemoedsrust. Sneaky as ever bemachtigde hij het enige 1 -persoonsbed, spreidde zijn slaaphoesje en installeerde zijn teddybeer. Mission accomplished!!!

Na een bevredigend middagmaal werd een poging gewaagd om de ruim 2500 mtr hoge `kalkwand` te beklimmen als opwarmer voor de Habicht een dag later. Op de helft van de route een waarschuwingsbord voor klettersteig dus wat nu....wel of niet?  Twan op verkenning gevolgd door Paul en de rest geduldig wachtend op hun relaas die alleen werd waargenomen toen ze na een half uur al op de top stonden. Lekker heren, maar goed gedaan!



Geduldig wachten op de verkenners.....

.....die al op de top staan


Bij terugkomst in de hut de verrassing al eerder beschreven. Jullie begrijpen dat de aanwezigheid van ALLE berggeiten in de hut ietwat drukker overkwam op de andere gasten.



Dag 2 vroeg op, er was mogelijk regen in de middag voorspeld. Na ontbijt en een hartelijk afscheid van de `reservegeiten` gestaag omhoog naar de Habicht die in aanloop eenvoudig was maar vanaf 2800 meter behoorlijk tegengas gaf. Flinke klauterpartijen met staalkabels en grillige afgronden maar toch, na 2,5 uur arriveerden we voldaan op de top met vrij zicht en adembenemende 360 panorama`s. Het doel was bereikt! Na een kwartiertje genieten de aftocht terug naar de hut gelukkig zonder regen die tot in de avond wegbleef.


Twan en Jurgen als eersten op de top


360 panorama`s


3277 meter


Habicht uitzicht naar de Oetztaler alpen





In de namiddag en avond werd de `schuldenlast` flink versterkt, de wirtin was maar wat blij met de geiten die met nog vier anderen de enige gasten waren. De nacht viel vroeg na de inspanningen en de  beroerd verlopen eerste nacht in de hut vanwege zeer slechte luchtkwaliteit. En voor de nieuwsgierigen.....CO2 was niet de oorzaak :-)
Dag 3, de laatste een ander weerbeeld. Temperatuurdrop naar vriespunt, dichtbewolkt met lichte sneeuw en een snijdende koude wind. Dus allemaal de regencapes met frisse kleurtjes goedgemutst naar het dal. De wirtin, goed gesponsord door de geiten en misschien nog wat beneveld zag zowaar de zeven dwergen in de mist weglopen. Heehooheehoo.....
Ruim twee uur later en 1,1 kilometer lager het einde van de 10e geitentocht. Het laatste avondmaal heerlijk afgesloten in de plaatselijke pizzeria met speciaal voor Jurgen met eindelijk  Heisse Liebe als toetje.
Weer een jaartje wachten, bis bald in Maart bij de volgende berggeitenvergadering.















Reacties

Populaire berichten van deze blog

Geitenvergadering 2017

Ankunft in Beesel
Berggeitenvergadering 2017 terug waar de eerste vergadering ooit begon. Bergstubl Ehren in het drakenriek Beesel. Bij aankomst meteen a table voor een geweldige tapasmaaltijd met zorg bereid door Anita en zus  ( de dag vooraf tot in de kleine uurtjes ). De geiten weten dit te waarderen; K(l)ei sjiek, toch? ( dit is voor insiders )
Aber wass?????? Tapas??? Wo sind die kn√∂delsuppe, schweineschnitzel und heisse Liebe?? Gelukkig had minigeit Cleven het noodrantsoen meegenomen; Erdinger weizen genoeg om het zaakje te kunnen wegspoelen.............. Nee.......dit is natuurlijk een grapje, de berggeiten hebben genoten van deze culunaire hoogstandjes en konden met een volle maag beginnen aan de vergadering.
Buiken vol en kelen gespoeld; de geiten kunnen beginnen
De keuze dit jaar tussen een ronde in het Brandnertal ( Montafon ) en  het Virgental, eerder bezocht in 2015. Dankzij techboy Koen ( hij heeft gewoon een chromecast bij zich ) konden  filmpjes op Twan`s oeroude flatscreen…

Berggeitentocht 2017

Staand v.l.n.r. Leon,paul,Pascal,Johan,Twan, Koen zittend Jurgen en Maurice
Het verhaal begint elk jaar hetzelfde. Om 07:00 verzamelen de geiten zich bij de oppergeit `veur un sjpek en ei ontbijt` en voor vertrek volgt dan altijd die traditionele teamfoto. Opvallend is dat in ruim 10 jaar niemand kaler, dikker of ouder is geworden...................toch? Easy ritje dit jaar, in ruim 7 uurtjes voor het eerst naar het Vorarlberg. Basecamp is Haus Bergland in het dorpje Brand in het Brandnertal ( Bij Bludenz rechts af )
Prachtig hotel,toch?........... Nee niet die grote.....de kleine op de voorgroond, Thats him !!


Eigenaar Reinhold ( of Arnold ? ) had nou niet echt de rode loper uitgelegd; hij was er gewoon niet!! Een telefoontje was ook niet echt bemoedigend." Heute?? ....8 personen???" Ai ,een valse start, maar broerlief kwam gelukkig na een kwartier alles oplossen.

Broerlief werd beloond met een biertje

s`Ochtends voor vertrek zorgde de vroege aanwezigheid van Jurgen ( wie anders …