donderdag 29 september 2016

Berggeitentocht 2016

De blog van Pascal: Berggeitentocht 2016

In de lente van 2006 kwamen IC-verpleegkundigen Twan Ehren en Pascal Meijers op het idee om een huttentocht te organiseren in de Oostenrijkse Alpen. Collega’s Jurgen Scheijen en Leon Pitt sloten aan. De ‘intensieve berggeiten’ waren geboren.

‘De opzet is altijd gelijk gebleven: twee reisdagen en drie wandeldagen waarvan twee overnachtingen in een hut op hoogte. Deze hutten blinken uit in eenvoud. Onze slaapplekken zijn simpele lagers met wel twintig tot veertig britsen. De wasgelegenheden zijn vaak alleen met (ijs)koud gletsjerwater.
In al die jaren nam het aantal deelnemers toe tot maximaal acht. Ook de klimervaring werd steeds groter. Er werden mooie pieken bereikt en de lengte van de wandelingen liep op tot maximaal vijftien uur! Alleen in 2008 werd de tocht niet gelopen vanwege de verhuizing naar de nieuwbouw in Sittard-Geleen. Maar nu, 2016, toch de jubileumeditie! Met dit hoogtepunt wilden we ook opnieuw een top beklimmen: de hoogste piek in de geschiedenis van de berggeiten. De ‘Habicht’, 3266 meter hoog, was het doel gelegen op de grens van het Stubailtal en Gschnitztal in de zuidelijke oostenrijkse Alpen.
Deelnemers dit jaar: Leon Pitt, Jurgen Scheijen, Koen Peters, Paul Jacobs, Twan Ehren, Pascal Meijers en Maurice Cleven. Maar in het geniep waren de berggeiten van weleer – Jack Duckers, Johan Hamans, Joost Wullems en Guus Schoenmakers – een dag later afgereisd om zich samen te voegen in de Innsbrucker hutte op bijna 2400 meter hoogte. Een goed bewaard geheim! Zo waren op deze jubileumeditie alle elf deelnemers herenigd.’


 Voor wie dit een goed idee vindt.. de beste teambuilding ooit!
De forse inspanningen en de prachtige vergezichten maken je hoofd ‘leeg’. Samen helpen en stimuleren we mekaar en worden leuke gesprekken gevoerd. Humor voert de boventoon zeker als in de hut het (groot) glas bier geheven wordt.




Alle berggeiten herenigd voor de Innsbrucker hutte!
Vlnr: Twan Ehren, Koen Peters, Joost Wullems, Paul Jacobs, Pascal Meijers, Johan Hamans, Jack Duckers, Jurgen Scheijen, Guus Schoenmakers, Maurice Cleven en Leon Pitt. 

Dank aan iedereen, alle deelnemers en collega`s die dit mogelijk maakten.
Dank aan @Zuyderland voor de T-shirts
Dank Intensieve berggeiten voor de gratis @Zuyderland reclame :)


Bovenstaand artikel als blogartikel op van de Zuyderland pagina overgenomen.

Klik op de foto`s voor detail`s

Maar natuurlijk ook een debriefing van onze geslaagde 10e editie. Zoals eerder vermeld deze editie een `hoogtepunt` gepland , de beklimming van de 3.277 mtr hoge Habicht in het Gschnitz/Stubaital.



De geplande route

Woensdag 14 September vertrokken wij naar het dorpje Trins in het Gschnitztal, basecamp werd het hotelletje `Zita` .
Bij aankomst gingen Paul en Maurice op al rennend op verkenning, de rest hief voldaan het (grote) glas bier........
Dag 1 de bijna 1200 meter `anstieg naar de Innsbrucker hutte op 2369 meter hoogte. Geen moeilijke klim doch sehr anstrengend volgens meester apper ( spreek uit: epper) Koen die wat problemen kende met de aangeboden stijlheid en hoogteprofiel. Dat is de visie van de overige berggeiten, volgens hem stuurde hij bij elke kehre zijn status door naar zijn liefje;"Ik ook van jou". Gelukkig zijn Oneplus 3 met full power en extra battery pack.




Voor de middag werden we door de wirtin van de hut welkom geheten maar een verdiend biertje moest ff wachten want Jurgen wilde wel meteen lageraufteiling ( jetzt sofort!! ) voor zijn gemoedsrust. Sneaky as ever bemachtigde hij het enige 1 -persoonsbed, spreidde zijn slaaphoesje en installeerde zijn teddybeer. Mission accomplished!!!

Na een bevredigend middagmaal werd een poging gewaagd om de ruim 2500 mtr hoge `kalkwand` te beklimmen als opwarmer voor de Habicht een dag later. Op de helft van de route een waarschuwingsbord voor klettersteig dus wat nu....wel of niet?  Twan op verkenning gevolgd door Paul en de rest geduldig wachtend op hun relaas die alleen werd waargenomen toen ze na een half uur al op de top stonden. Lekker heren, maar goed gedaan!



Geduldig wachten op de verkenners.....

.....die al op de top staan


Bij terugkomst in de hut de verrassing al eerder beschreven. Jullie begrijpen dat de aanwezigheid van ALLE berggeiten in de hut ietwat drukker overkwam op de andere gasten.



Dag 2 vroeg op, er was mogelijk regen in de middag voorspeld. Na ontbijt en een hartelijk afscheid van de `reservegeiten` gestaag omhoog naar de Habicht die in aanloop eenvoudig was maar vanaf 2800 meter behoorlijk tegengas gaf. Flinke klauterpartijen met staalkabels en grillige afgronden maar toch, na 2,5 uur arriveerden we voldaan op de top met vrij zicht en adembenemende 360 panorama`s. Het doel was bereikt! Na een kwartiertje genieten de aftocht terug naar de hut gelukkig zonder regen die tot in de avond wegbleef.


Twan en Jurgen als eersten op de top


360 panorama`s


3277 meter


Habicht uitzicht naar de Oetztaler alpen





In de namiddag en avond werd de `schuldenlast` flink versterkt, de wirtin was maar wat blij met de geiten die met nog vier anderen de enige gasten waren. De nacht viel vroeg na de inspanningen en de  beroerd verlopen eerste nacht in de hut vanwege zeer slechte luchtkwaliteit. En voor de nieuwsgierigen.....CO2 was niet de oorzaak :-)
Dag 3, de laatste een ander weerbeeld. Temperatuurdrop naar vriespunt, dichtbewolkt met lichte sneeuw en een snijdende koude wind. Dus allemaal de regencapes met frisse kleurtjes goedgemutst naar het dal. De wirtin, goed gesponsord door de geiten en misschien nog wat beneveld zag zowaar de zeven dwergen in de mist weglopen. Heehooheehoo.....
Ruim twee uur later en 1,1 kilometer lager het einde van de 10e geitentocht. Het laatste avondmaal heerlijk afgesloten in de plaatselijke pizzeria met speciaal voor Jurgen met eindelijk  Heisse Liebe als toetje.
Weer een jaartje wachten, bis bald in Maart bij de volgende berggeitenvergadering.















dinsdag 12 april 2016

Geitenvergadering 2016

Dar sind wir schon wieder!!!
De 9e vergadering alweer voor de 10e (!) bergeitentocht. Zowaar een jubileum!!
Wat in 2006 begon als een leuk ideetje is uitgegroeid tot een jaarlijks terugkerend event.
De bezetting is in al die jaren nauwelijks veranderd met Twan, Jurgen en ondergetekende die daadwerkelijk alle 10 de edities erbij waren en zullen zijn!


De Line up de agelopen jaren:

Jurgen, Leon, Twan, Pascal, Paul, Maurice, Jack, Koen, Joost Guus en Johan. 




De vergadering dit jaar bij Master Pitt in zijn eigen berghut te camping Marisheem alwaar hij de geiten trakteerde op frisches Gemüse, pommes, schnitzel en niet onbelangrijk


juist ja.........
en


nou ja...Viennetta dus :-)


De tocht dit jaar keuze uit twee varianten; De zuidkant van de Gross Venediger, het gebied waar we vorig jaar zijn geweest of
de beklimming van de Habicht ( 3277 mtr ) in het Gschnitztal . 
Deze laatste had de grote voorkeur. 


We zijn blij...Heeeel blij

Plan is om op dag 1 vanaf het dorpje Gschnitz in 3 uur te klimmen naar de  Innsbrucker hutte  en in de middag de nabij gelegen kalkwand ( 2534 mtr) te bedwingen.
Dag 2 dan in drie uur de topbeklimming van de Habicht die ook weer drie uur afdaaltijd vraagt.
Bij mooi weer wordt op dag drie gekozen voor een een 8 a 9 uur durende terugtocht via de Bremer hutte naar het dal.

Van 14 t/m 18 September gaan we op pad!!




een kort filmpje op wat ons te wachten staat!!
het mooie weer is gereserveerd!


vrijdag 2 oktober 2015

Geitentocht 2015: Virgental

Crew v.l.n.r.
Koen, Jurgen, Paul, Pascal, Maurice en Twan


dit verhaal te volgen middels dit kaartje


Na endlich.....Maandag 7 September traditionelles Frühstück  bij Pascal voor vertrek naar het dorpje Virgen in het virgental, Osttirol. 
Nach einer reibungslosen fahrt kwamen we tegen vijven aan in het vooraf gereserveerde pension Habererhof  alwaar we na wat omzwervingen de oma des huizes aantroffen. Deze alleraardigste dame wist ons via wat `communicatieve omwegen` te verwijzen naar haar dochter die de boel regelde. Mini geit Cleven meende een terughoudend beleid  in te zetten maar we wisten hem te overtuigen dat we nu echt op vakantie waren...........

Na kamerinspectie en goed overleg op naar Virgen voor het het avondeten mit viel fleish und Weißes Bier. Het onderstaand filmpje maak alles duidelijk; Riesen stimmung en `wij mannen doen niet moeilijk`; voor alles hetzelfde recept!




Dinsdag 12 September, dag 1 eerst ontbijt boven de kuhstal, althans de geur was tot in de ontbijtzaal te ruiken. Kein problem!! Na het ammoniakontbijt rap met de auto`s naar Hinterbichl, het laatste dorpje van het dal. 
Hier begon de easy klim op 1200mtr naar de 2200 mtr hoog gelegen Essener-Rostocker hutte. 
Debutant Koen had goed getraind en meende de `veteranen` wel effe op afstand te lopen. Zijn demarrage kwam onverwacht en tot zijn grote plezier bereikte hij als eerste de hut voor het middaguur. Zijn geluk....Turbo Cleven hatte `durchfall` gehad en zat in de recovery fase. 
Maar hier bleef het niet bij; de beklimming van de Rostocker Eck ( 2750 mtr ) stond nog op het progamma; 2 uur op en 2 uur af, natuurlijk eerst voorafgegaan  door een heerlijke lunch en `raumaufteilung` in het lager afgedwongen door Jurgen; Hij MOET weten waar hij slaapt!! ( strategie heet dat )
Jurgen had trouwens meteen `sjans`van de huttenwirtin. Maar wat wil je; dat kwam`durch seine geile Sonny Crocket Miami Vice nep Rayban zonnebril van Alibaba.com`. Het een en ander bekrachtigd met `Theme of Miami Vice`!!!





De beklimming zonder rugzakken werd in anderhalf uur gepiept met prachtig uitzicht op de Gross Venediger en omliggende toppen. Paul meende zelfs de in Zwitserland gelegen Eiger te herkennen en zowaar; hij had gelijk  :-) 
For the record; Debutant Koen had zijn kruit duidelijk in de ochtend verschoten. Als laatste bereikte hij schuimbekkend de top maar 1 minuut later was hij alweer driftig op zoek naar een 3G signaal......

top Rostocker Eck met op de achtergrond duidelijk de Eiger


top bereikt en snel ff een appje sturen. 


Uitzicht vanaf de top

Voor vijven terug in de hut, opfrissen en genoten van een heerlijk avondmaal. De nacht verliep vrij geruisloos dus dag 2, Woensdag 9 September, vroeg op pad richting de Sajathutte via de Johannishutte. 
De weergoden waren ons opnieuw goed gezind en om 08:00 uur waren we alweer op pad om via de Turmljoch scharte  (2790 mtr) terug omlaag naar de 2100 mtr hoog gelegen Johanishutte te lopen.

Turmljoch 2790 mtr

Al op de afdaling van de Turmljoch vernamen we van andere klimmers dat onze geplande tocht naar de Sajathutte niet mogelijk was vanwege een steenlawine. Dit verhaal werd bevestigd in de hut. De Sajathutte was wel te bereiken via een omweg van 6 uur maar vanwege de tijdkrapte werd gekozen om naar de Eisseehutte te lopen via de `Zopartscharte` (2950 mtr). 
Opnieuw een behoorlijke klim die het totaal vandaag op 1500 hoogtemeters bracht. Den aufstieg war anstrengend en vooral de afdaling na de Zopartscharte was een uitdaging met steile hellingen deels verankerd met klettersteig kabels.


Genieten!!! 
Aankomst mini geit kwijlend op de Zopartscharte 2950 mtr 




Voor vijven werd de eissehutte bereikt. Het weer was inmiddels iets verslechterd; De strakblauwe lucht had plaats gemaakt voor grijze wolken met lichte sneeuwval. De Eissehutte was een verademing, een ouderwets gezellige hut met opnieuw goed eten en heerlijke biertjes. 

Dag drie, alweer de laatste dag opnieuw de route iets aangepast. Via de Sajathutte 
(2600 mtr) terug naar de Stabant hutte gelegen op 1800 mtr. Een mooie hohenweg die onder de boomgrens overging in prachtige kronkelende weggetjes langs giga zwerfkeien. Een mooie dag met mist, beetje sneeuwval, dan weer het zonnetje



FOG!!




Laatste pitssstop in de Stabanthutte. 
Nu nog 1,5 uur naar het het dal en eindpunt.

 Volgend jaar editie 10!! Aan allen : Vielen dank













dinsdag 26 mei 2015

Geitenvergadering 2015

Berggeiten 2015 met geheel rechts debutant koen

Hallo liebe freunde hier sind wir wieder!!!! Na tocht 2006 is dit alweer de 8e berggeitenvergadering voor de 9e berggeitentocht!

Terug in een bekende omgeving want we zijn weer te gast in gasthof  Scheijen te Berg a/d Maas.
Niet zonder risico voor de geiten immers `Berg` is na `gebrook` de meest gewelddadige gemeente in Nederland!! Jaaaa, geen inbraak, vuurtje stoken of belletje trekken.........Neeeeeeee, hier blazen ze gewoon huizen op!! BAM !!
Na veilige aankomst ( stealth modus )  ein ( und viele mehr ) herrliche Erdinger und geschmackvolle tiroler speckteller ( dank Brigitte ) eerst de `ontmaagding` van aspirant lid `Der Koen` uit, jaaa, alweer Gebrook!!

Missie
De geiten overtuigen van zijn nuttige bijdrage aan het berggeitengesellschaft. 
Actie:
Voor een ieder een heuse halve liter `Schultebrau` gekocht in de Gebrookse Aldi. Dit niet zonder gevaar maar gekleed in zijn `Aussie` trainingspak en gifgroene crocs werd hij als held ontvangen en kreeg zowaar een blik gratis. Hulde koen en missie volbracht.

Oppergeit Meijer had na gepluis op internet ( nuttig: www.hutten.be ) een route uitgestippeld in het Virgental, westelijk gelegen van het Tauerntal nabij giganten de `Grossglockner` en de `grossvenediger`. 



De naam van deze 3.666 mtr hoge top komt van handelaren uit de oudheid die beweerden dat Venetie vanaf de top van deze berg waarneembaar zou zijn ( 200 km verderop )

Deze top (nog) niet voor de geiten, misschien wel in 2016 ( editie 10!! ) 

Allereerst arriveren we Maandag 7  September in basecamp Habererhof in Virgen 


na super, doch ??

en vertrekken we op dag een naar de Essener-Rostocker hutte gelegen op 2202 mtr.  vanaf de parking einde Virgental staat hier drie uur voor, dus tijd genoeg dus om de  Rostocker Eck ( 2749 ) te beklimmen.
Dag twee via de Johannishutte in 5-6 uurtjes naar de Neue Sajathutte op 2600 mtr.  en dag drie terug naar het dal om onze laatste nacht in Virgen te verblijven.

Essener Rostock hutte

Sajat hutte


wir freuen uns!! 
Bis bald!!