Doorgaan naar hoofdcontent

Geitentocht 2013 Sixt a fer Cheval



We zijn er klaar voor! 
Woensdag 4 september 2013 klaar voor vertrek a maison de chef de chevres de montagne ! Misschien moet ik de titel van de geitensite aanpassen in ...`Oostenrijkse Alpen` naar .... `Alpen`. Na ons (teleurstellend ) uitstapje in de Silvretta Hutte vorig jaar ( Zwitsers grondgebied, Zwitserse `vriendelijkheid` en Zwitserse prijzen ) nu ook de Franse Alpen.
In mijn vorige blogpost plan de campagne.

Na een relaxed reisje van ongeveer 9 uurtjes arriveren we in Sixt a fer Cheval en slaan basecamp op in Auberge de Salvagny. 
Zeg maar een berghut in het dal. Voor de geiten prima er is immers een bed, voer, bier en zelfs wijn ( vlgs meijer met een bittertje, weinig structuur, lekker mondgevoel en een korte afdronk....duhhhh )

De spanning is voelbaar en om  enig ADHD en red Bull gevoel te verliezen gaan de marathonjongens nog wat joggen... de renschoenen gaan aan voor wat broodnodige energieontlading. Chapeau guys.......
Als oppergeit maak ik me toch ongerust en nauwlettend bespeur ik de bergen af ongerust over hun behouden  terugkeer. En na bijna 1 uur komt eindelijk de groep in zicht waar turbo geit Cleven nog een geslaagde sprint inzet op weg naar de finish. Dankbaar voor zijn aankomende overwinning toont hij zijn torso voor de camera wat hem prompt een gele kaart oplevert. 


turbo Cleef met afgeplakte tepels
voor betere aerodynamica ( huh ?? )

Dag 1 start strakblauw, wel warm op weg naar de eerste hut. Steil omhoog door het bos van 950 mtr naar 2000 mtr dus 1 km stijging. De tocht staat voor 4,5 uur en zelfs Jack lukt het om binnen deze tijdspanne binnen te komen. Mooi uitzicht naar omringende bergen, ligstoelen en lekkere biertjes.....wat willen we nog meer!



Sfeer is relaxed en na een aangename lunch met (heel veel ) eieren en spek ondernemen we nog een kleine verkenningstocht 300 mtr uphill om de tocht van morgen te verkennen. De mont blanc geeft zich enkel keren mooi prijs voor de mooie kiekjes, en de Mont Buet, de klim voor morgen,  is om de hoek ook zichtbaar.

op de achtergrond 4810 mtr hoge Mont Blanc

Na een prima avondmaaltijd op tijd naar het lager voor de o zo beruchte huttennachten van de berggeiten, en op advies van de huteigenaar gaan we heel vroeg op weg om via de Mont Buet in de 9 geplande uren de volgende hut te bereiken. Tevens zou het weer in de namiddag omslaan dus om half zes ging de wekker en om kwart over zes, in het donker, begonnen we aan de tocht. Deze dag zou heftig en zwaar worden.

De eerste drie uur lopen perfect en in een goed tempo, gestaag omhoog. Er wordt enkele keren gewacht op Jack die in zijn eigen tempo volgt. 






Na een paar klauterpartijtjes en kettingen ontmoeten we op 2500 mtr hoogte een groep steenbokken op een paar mtr afstand. Super !!






De aangegeven tijdspanne van 4,5 uur is zelfs voor de geoefende berggeiten erg krap. Na 4,5 uur bereiken we de voet van de Mont buet op 2550 mtr en klimmen heel erg steil naar de rif op 2800 mtr vlak voor de laatste 150 mtr klettersteig. 
Na 6,5 uur staan we hier allen en na overleg besluiten we samen terug te keren om via de voet van de Cheval Blanc  naar de hut en naar het dal



op de achtergrond de klettersteig naar de top
steil met afgronden en een tikkeltje to heavy



Mont Blanc massief

De geitentocht kende van deze plek eigenlijk al zijn einde als tocht maar deze dag zou tot in het donker duren. Geplaagd door onwillige knieen en badende blaren was de terugtocht, 2 km omlaag, een plaag voor Jack. Als Jezus die het kruis droeg kwam hij  om 21.15 aan.
Een hotelletje was geregeld door de sporty guys en om 22.30 zaten de geiten voor een heerlijke pizza!!
Het slechte weer was idd gearriveerd en de regen kwam met bakken omlaag.

Dag 3 tenslotte...........tja .........de geiten hadden als alternatief een bezoekje aan Chamonix gepland. 
Met de kabelbaan naar de gletsjer werd vanwege bewolking gecancelled en er bleef dan niets anders over dan te raften, bier drinken en naar Duitse nazi muziek te luisteren. Ach.

was gezelli

joe Sjtoepid woeman

Mont Blanc rally....voor klassiekers






A revoir en tot volgend jaar

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Geitenvergadering 2017

Ankunft in Beesel
Berggeitenvergadering 2017 terug waar de eerste vergadering ooit begon. Bergstubl Ehren in het drakenriek Beesel. Bij aankomst meteen a table voor een geweldige tapasmaaltijd met zorg bereid door Anita en zus  ( de dag vooraf tot in de kleine uurtjes ). De geiten weten dit te waarderen; K(l)ei sjiek, toch? ( dit is voor insiders )
Aber wass?????? Tapas??? Wo sind die kn√∂delsuppe, schweineschnitzel und heisse Liebe?? Gelukkig had minigeit Cleven het noodrantsoen meegenomen; Erdinger weizen genoeg om het zaakje te kunnen wegspoelen.............. Nee.......dit is natuurlijk een grapje, de berggeiten hebben genoten van deze culunaire hoogstandjes en konden met een volle maag beginnen aan de vergadering.
Buiken vol en kelen gespoeld; de geiten kunnen beginnen
De keuze dit jaar tussen een ronde in het Brandnertal ( Montafon ) en  het Virgental, eerder bezocht in 2015. Dankzij techboy Koen ( hij heeft gewoon een chromecast bij zich ) konden  filmpjes op Twan`s oeroude flatscreen…

Berggeitentocht 2016

De blog van Pascal: Berggeitentocht 2016In de lente van 2006 kwamen IC-verpleegkundigen Twan Ehren en Pascal Meijers op het idee om een huttentocht te organiseren in de Oostenrijkse Alpen. Collega’s Jurgen Scheijen en Leon Pitt sloten aan. De ‘intensieve berggeiten’ waren geboren.‘De opzet is altijd gelijk gebleven: twee reisdagen en drie wandeldagen waarvan twee overnachtingen in een hut op hoogte. Deze hutten blinken uit in eenvoud. Onze slaapplekken zijn simpele lagers met wel twintig tot veertig britsen. De wasgelegenheden zijn vaak alleen met (ijs)koud gletsjerwater.
In al die jaren nam het aantal deelnemers toe tot maximaal acht. Ook de klimervaring werd steeds groter. Er werden mooie pieken bereikt en de lengte van de wandelingen liep op tot maximaal vijftien uur! Alleen in 2008 werd de tocht niet gelopen vanwege de verhuizing naar de nieuwbouw in Sittard-Geleen. Maar nu, 2016, toch de jubileumeditie! Met dit hoogtepunt wilden we ook opnieuw een top beklimmen: de hoogste piek i…

2009; De groep wordt groter

Onze sterke verhalen op het werk had zijn uitwerking niet gemist. Er meldden zich vele `kandidaat geiten` en na wat geregel over en weer groeide de groep naar 6 personen. Guus en Johan haakten  vanwege prive redenen af.  Leon ( deelnemer 2006 ) keerde terug en Jack Duckers met Maurice Cleven debuteerden.




Na enig gestudeer was mijn route dit jaar geheel in de Samnaungruppe gepland. Gekozen werd voor de laatste week van Mei wat wel nog overlast van sneeuw kon opleveren. De hutten waren net open dus dat was geen probleem, alleen de huttenwirt van de Hexenseehutte moest de hut als het ware `opstartten` omdat we de eersten dit seizoen zouden zijn. Route: Kappl-See-Ascherhutte-Hexenseehutte en via hochweg 713 en de Grubelesee terug naar Kappl.


2e van links debutant `koukleum` Maurice Cleven 2e van rechts debutant Jack Duckers
dag 1: Asherhutte
Vertrekkend met goed weer en redelijk warm bij Haus Inge te voet door het dal naar See als opwarmer. Na 2 uur wordt bij See de weg overgestoken en met de …