Doorgaan naar hoofdcontent

Geitentocht 2011: Dag 1 en 2

Deelnemers 2011 v.l.n.r. :
Maurice Cleven, Jack Duckers, Paul Jacobs, Jurgen Schijen,
Leon Pitt,  Twan Ehren, Pascal Meijers en Joost Wullems

Dag 1
Klaar voor vertrek, Maandag 5 September, op weg naar Mayrhofen in het Zillertal. Maanden op verheugd en de spanning flink opgevoerd, vertrokken we met goed weer richting Oostenrijk. Hedendaagse buienradar`s, weer.nl, weeronline.nl en nog veel meer onheilvoorspellers zorgden voor enige onrust. Twee weken vooraf aan de tocht eerst veel regen, toen weinig regen, toen toch weer droog en het weekend vooraf sneeuw op > 2500 mtr hoogte. Afwachten dus! Uitrusting van een ieder was toegerust op `extreme weersitiuatie`s`.

De reis verliep soepel behalve voor de Volvo-crew; Ze hadden moeite met het vinden van een geschikt tankstation.
Zes werden er bezocht ( toch geen gas ) en de adapternippel ( wat een woord ) met enig geweld `per ongeluk` verbogen. Volgende keer gereedschapset meenemen Leon!  Zo niet de Renault crew; Flightcontroller Joost had alles strak geregeld. Alleen de `illegale` navigatie DVD`s wilden ons af en toe naar andere oorden sturen.  Jurgen toch nog bijna misselijk!

Aankomst Mayrhofen omstreeks 17.00 uur alwaar Paul in de plaatselijke Intersport een paar Salomon  renschoenen scoorde en Jurgen nieuwe Komperdell wandelstokken.
Daarna omhoog naar gemeente `Brandberg` naar onze bivak `Steinerkogl`  gelegen  op 1200 mtr hoogte en uitkijkend op Mayrhofen. 

Uitzicht Gasthaus Steinerkogl

Het uitzicht: Adembenemend!
De kamers: Helemaal in orde!
Het eerste Zillertaler Weissbier: Top!
Het avondeten: Echt Oostenrijks!
De dochter van de eigenaresse: Kokkin en super vriendelijk met dochter Barbara in klederdracht
Barbera, 5 jaar

Eigenaresse: Streng, argwanend ( voor ons ?? ) en niet vriendelijk!! Om 20.00 uur kregen we onze laatste consumptie en bij de kamertoewijziging kreeg Jurgen te horen dat HIJ RUHIG moest zijn und NICHTS KAPUT MACHEN !!!!
Die HEXE keek ons met bloeddoorlopen ogen aan en gedwee gehoorzaamden we! Om 22.00 ging het licht uit...........heeeeeel stilletjes.

Dag twee. 
6 September: Schitterend blauwe lucht, wat willen we nog meer! Het ontbijt, geserveerd durch DIE HEXE, was gelukkig weer vanouds. We werden niet vergiftigd alhoewel sommigen bij de eerste meters meer boerderij geluiden produceerden als anders.
Op weg naar de Schlegisstausee via Finkenberg en Ginzling. Voor Ginzling nog 15 minuten moeten wachten om voor de 1 km lange tunnel ( 1-baans )

Het wachten voor de tunnel..........



........was de moeite waard! Schlegisstause 1800 mtr.

Aankomst auto`s geparkeerd bij de stausee en rugzakken op. Op weg naar de Olperer hutte op 2389 mtr hoogte. Heerlijke wandeling en goed gemarkeerd in ruim 1,5 uur omhoog. De hut is schitterend gesitueerd met uitzicht op Zillertaler hoogste top en bijbehorende gletscher: de Hochferner  ( 3473 mtr).

Na een heerlijke lunch omstreeks 13.00 uur op weg naar de 2905 mtr hoge Riepenkopf, prachtig uitzicht biedend aan de 3,4 km hoge Olperer en de rest van de Zillertaler Alpen. Rugzak in de hut achtergelaten sprintte Paul in nog geen uur naar de top ( normaal 2 uur ) gevolgd  door de rest binnen 20 minuten, `Diesel` Jack met enige achterstand. De beklimming vergde nog enig klauterwerk.



Iedereen op de Riepenkopf 2905 mtr

Wat een uitzicht!

Na een klein uurtje downhill terug richting de hut waar na opfrissing ( ja, met Swasch doekjes) 
een heerlijk avondeten werd genuttigd. Later op de avond wederom een kleine smet op ons tot nu toe smetteloze reputatie; we waren ietwat luidruchtig...........Duuuuhhhh, WIJ   luidruchtig ????? ??
Enfin, na tienen op weg naar het lager alwaar het leed weer kon beginnen. Het snurkgeweld ging weer los, al waren er enige geluidveranderingen. 
Jurgen is gepromoveerd van  fluitertje  naar een echte snurker. Goed gedaan Jurgen! Paul is een echte stayer; Hij bleef decibelaanvoerder gevolgd door Jack en Leon die helaas gedegradeerd is; met zijn kilo`s heeft hij ook decibels ingeleverd.
Voor mij dit jaar oordoppen, dus mijn eigen gesnurk was niet waarneembaar ( ik snurk dus echt niet !! ) en dat van die anderen. Neemt niet weg dat het lager verre van een lekker bed is. Maar we klagen niet!! Lekker slapen voor dag drie: De tocht naar het Friesenberghaus en de beklimming van de Zillertaler Hoher riffler.


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Geitenvergadering 2017

Ankunft in Beesel
Berggeitenvergadering 2017 terug waar de eerste vergadering ooit begon. Bergstubl Ehren in het drakenriek Beesel. Bij aankomst meteen a table voor een geweldige tapasmaaltijd met zorg bereid door Anita en zus  ( de dag vooraf tot in de kleine uurtjes ). De geiten weten dit te waarderen; K(l)ei sjiek, toch? ( dit is voor insiders )
Aber wass?????? Tapas??? Wo sind die kn√∂delsuppe, schweineschnitzel und heisse Liebe?? Gelukkig had minigeit Cleven het noodrantsoen meegenomen; Erdinger weizen genoeg om het zaakje te kunnen wegspoelen.............. Nee.......dit is natuurlijk een grapje, de berggeiten hebben genoten van deze culunaire hoogstandjes en konden met een volle maag beginnen aan de vergadering.
Buiken vol en kelen gespoeld; de geiten kunnen beginnen
De keuze dit jaar tussen een ronde in het Brandnertal ( Montafon ) en  het Virgental, eerder bezocht in 2015. Dankzij techboy Koen ( hij heeft gewoon een chromecast bij zich ) konden  filmpjes op Twan`s oeroude flatscreen…

Berggeitentocht 2016

De blog van Pascal: Berggeitentocht 2016In de lente van 2006 kwamen IC-verpleegkundigen Twan Ehren en Pascal Meijers op het idee om een huttentocht te organiseren in de Oostenrijkse Alpen. Collega’s Jurgen Scheijen en Leon Pitt sloten aan. De ‘intensieve berggeiten’ waren geboren.‘De opzet is altijd gelijk gebleven: twee reisdagen en drie wandeldagen waarvan twee overnachtingen in een hut op hoogte. Deze hutten blinken uit in eenvoud. Onze slaapplekken zijn simpele lagers met wel twintig tot veertig britsen. De wasgelegenheden zijn vaak alleen met (ijs)koud gletsjerwater.
In al die jaren nam het aantal deelnemers toe tot maximaal acht. Ook de klimervaring werd steeds groter. Er werden mooie pieken bereikt en de lengte van de wandelingen liep op tot maximaal vijftien uur! Alleen in 2008 werd de tocht niet gelopen vanwege de verhuizing naar de nieuwbouw in Sittard-Geleen. Maar nu, 2016, toch de jubileumeditie! Met dit hoogtepunt wilden we ook opnieuw een top beklimmen: de hoogste piek i…

2009; De groep wordt groter

Onze sterke verhalen op het werk had zijn uitwerking niet gemist. Er meldden zich vele `kandidaat geiten` en na wat geregel over en weer groeide de groep naar 6 personen. Guus en Johan haakten  vanwege prive redenen af.  Leon ( deelnemer 2006 ) keerde terug en Jack Duckers met Maurice Cleven debuteerden.




Na enig gestudeer was mijn route dit jaar geheel in de Samnaungruppe gepland. Gekozen werd voor de laatste week van Mei wat wel nog overlast van sneeuw kon opleveren. De hutten waren net open dus dat was geen probleem, alleen de huttenwirt van de Hexenseehutte moest de hut als het ware `opstartten` omdat we de eersten dit seizoen zouden zijn. Route: Kappl-See-Ascherhutte-Hexenseehutte en via hochweg 713 en de Grubelesee terug naar Kappl.


2e van links debutant `koukleum` Maurice Cleven 2e van rechts debutant Jack Duckers
dag 1: Asherhutte
Vertrekkend met goed weer en redelijk warm bij Haus Inge te voet door het dal naar See als opwarmer. Na 2 uur wordt bij See de weg overgestoken en met de …